วันนี้
ไปเรียนตึกใหม่
คนเยอะแสรดมากค่ะ
ก็มองอยู่ ว่าทำไมคนต่อแถวเข้าตึก
นึกว่าตรวจกะเป๋า ตรวจเครื่องแบบ
ที่ไหนได้!!!!!
มันต่อลิฟท์กันค่ะคู๊ณณณณณณณณณณ
โอ๊ววว
ขณะนั้น สิบโมงครึ่ง
ต้องเรียนสิบโมงครึ่ง
ถ้าไปสายตั้งแต่คาบแรก ความประทับใจแรกคงหายวับ
เอาวะ
ชั้น 5 เดินก็เดิน!!!
เดินขึ้นไปขั้นแรก เออว่ะ ขั้นสั้นดี เดินคงไม่เมื่อยเท่าไหร่
ขึ้นไปได้ หนึ่งช่วงบันได
หะ เรี้ยยย ยังไม่ถึงชั้นสองอีกเหรอวะ
ในใจก็คิด เอาเหอะ ชั้นหนึ่งเพดานมันสูง ชั้นสองเลยไกล ชั้นสามคงใกล้หน่อย
แต่มันไม่ใช่!!!
จนถึงชั้นห้า มันก็ยังเป็นสี่ช่วงบันได หะ ร่า
ขึ้นมายืนหอบรับประทานอยู่หน้าห้องเรียน
โอย กูจะตายมั้ย
มองเข้าไป
อาจารย์ยังไม่สอน ยังไม่เช็คชื่อ
เฮ้ออออ โชคดีไป
ตอนบ่าย จะไปเรียนไมโคร
ดันจดตารางสอนผิด
จดไปสองตาราง ดันไม่ตรงกัน แล้วไอที่ไม่ตรงกันนี่ อยู่กันตึกคนละโยชชช
งานเข้า เลยเดินไปเดินมา เช็คใหม่หมด
กว่าจะเช็คเสร็จ เกือบหมดเวลา
วิ่งจากเอสเอ็ม ไปเอสจี
สายจนได้ คนแม่งนั่งเต็มห้องเลย
อาจารย์เค้าดีจริงๆ
ตอนแรกว่าจะไม่เข้าแระ ห้องเต็มมาก เข้าไปอายเค้าตัยหั่ง
เดินย้อนกลับไป เจอพี่เจน
เรียนเซ่กเดียวกันเลยโดนลากเข้าไป อาจารย์ฮาราฮาร่า แกต้องเป็นชาติเดียวกะอาจารย์แอนนิตาร์แหง๋มแซะ สำเนียงนี่แบบเดียวกันเล้ย ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน - -"
เรียนเสร็จ กลับไปให้อาหารหลานๆ
ตื่นมาอีกที ฝนตกอย่างหนักอ่ะ ลงรถนั่งกินข้าวรอฝนหยุด มันไม่หยุดซะที
แต่มันจะได้เวลากลับบ้าน
เลยเอาวะ เป็นไงเป็นกัน
นั่งมอไซต์ไปเลย ฝนกระแทกหน้าอย่างเจ็บ หนาวก็หนาว
ลงมาสั่นเลย พอมาถึงตึก เห็นเปิดประตูอยู่เริ่มเอะใจเล็กๆ
ชิ๊หายยย ไฟดับ
เอาวะ ด้วยสปีริต เดินขึ้นสิบสองชั้น T_T
หอบกิน หน้าซีด นั่งตายอยู่ชั้นสิบ
ดีนะ ที่มันไม่ขั้นเท่าที่มหาลัย
ไม่งั้นนอนตายตั้งแต่ชั้นหก
เลยมาลองนั่งคิดๆดู สรุปแล้ว วันนี้เดินขึ้นลงบันไดไปกี่ขั้นวะ
เอ๊า บวกเลขในใจ
ที่มหาลัย บันไดช่วงละประมานสิบ หรือ สิบเอ็ดขั้น
สมมติว่าสิบ สี่ช่วง ก็สี่สิบ
ห้าชั้น สี่สิบ คูน ห้า 200 ขั้น
ที่ตึก สิบสองชั้น ช่วงละประมาณสิบขั้น ชั้นละสองช่วง เป็น ยี่สิบ
ยี่สิบ คูณ สิบสอง 240 ขั้น
วิ่งเช็คห้องไมโคร อีกประมาน 60 ขั้น
สรุปว่า วันนี้ ขึ้น 500 ขั้น ลงอีก โอ๊ววว
พระจ้าวววววววววว
ฮ่าๆๆ
มาอัพแบบเมาๆ ใครผ่านมาก็ฝากรดน้ำด้วยนะค๊า
อิอิ
ขอบคุณค่า
